• Sarah Spronk

El Súper-súperclásico

Voetbal is oorlog. In Argentinië kun je die uitspraak heel letterlijk nemen. De derby tussen Boca Juniors en River Plate is de meest beruchte ter wereld. Niet zozeer vanwege het voetbal, dat de kwaliteit van een provinciale amateurclub niet ver overstijgt, maar wel vanwege de ongetemde passie. Met trommels, vuurwerkbommen in clubkleur en strijdliederen wordt het team van de eigen wijk aangemoedigd. In de voorbereiding naar elke wedstrijd zie je massa’s rood-witte of blauw-gele supporters langs, op of dwars over de snelweg naar hun stadion lopen. De meeste supporters lopen permanent in hun clubshirt en zelfs de laatste eer – soms na een gewelddadig treffen rond een voetbalwedstrijd - wordt hen vaak in een voetbalshirt betoond.


De fans van beide teams gaan zo op in de wedstrijden, dat ze elkaar op leven en dood bevechten – letterlijk. Het is daarom niet langer toegestaan dat supporters van Boca het stadion van River Plate ‘El Monumental’ bezoeken en vice versa met ‘La Bombonera’. Op menig Top 50 lijstje staat de Derby op #1 van de wedstrijden die je gezien moet hebben – zelfs als je niet van sport houdt.


Eens in de zoveel tijd komen de clubs elkaar tegen en stijgt de spanning weer tot ongekende hoogte. Het ultieme treffen was tijdens de finale van de Copa de Libertadores in 2018, waarbij de beide kemphanen elkaar in eigen stad troffen in het kader van het regionale kampioenschap, een soort van Latijns-Amerikaanse Champions League. Dat ging niet zonder slag of sloot en alsof de weergoden de bui al voelden hangen, moest het eerste treffen uitgesteld worden vanwege ongekend noodweer. Het water stroomde door de straten en het voetbalveld was één grote modderpoel. De teleurgestelde Bocafans – de eerste wedstrijd was in La Bombonera – dropen af en een nieuwe datum werd geprikt. Voor de wedstrijd stonden 5000 politie-agenten en 1000 soldaten paraat en waren er 50 checkpoints ingericht om de supporters in goede banen te leiden. Ook de tweede poging ging niet over rozen. Tijdens de eerste wedstrijd was de uitslag 2-2 en werden de Riverspelers bekogeld met tomaten en eieren. Bij de revanche in het River Plate stadion, bereikten de spelers het stadion überhaupt niet, omdat de ruiten van de spelersbus werden ingegooid en verschillende spelers gewond raakten door glas en traangas. Zij weigerden vervolgens te spelen en er werd besloten de wedstrijd naar het Bernabeu stadion in Madrid te verplaatsen, waar River Plate er uiteindelijk met de Copa Libertador vandoor ging. Ter vergelijking: dit is alsof Ajax-Feyenoord naar Jakarta wordt verplaatst of dat FC Barcelona – Real Madrid in Buenos Aires wordt afgewikkeld.


De achtergrond van de vete gaat terug naar de tijd dat Boca en River Plate nog bij elkaar in de wijk la Boca woonden, waar eveneens de eerste immigranten uit Europa aankwamen. Toen River in 1925 naar het meer welgestelde noordelijke deel van de stad verhuisde, terwijl Boca in de arbeiderswijk gevestigd bleef, werd de vete eigenlijk meer een klassenstrijd. Toch hebben beide clubs ook nu nog supporters uit alle lagen van de bevolking. Ook bij ons thuis zijn de meningen verdeeld tussen River Plate (de mannen) en La Boca (de vrouwen). Daarmee staat Boca met 3-2 voor, maar de in Buenos Aires geboren meisjestweeling heeft zich nog niet officieel uitgesproken en kan de verhoudingen in de toekomst nog veranderen.


De passie voor voetbal zit de Argentijnen in het bloed. Niet voor niks zijn Messi en Maradona twee van de grootste voetbalhelden aller tijden. Cruciaal verschil is dat Maradona het WK heeft gewonnen, terwijl Messi vooral bij FC Barcelona heeft gescoord. Dat laatste zit de Argentijnen nog steeds dwars en het is dan ook een look-alike van Maradona met wie je in betere tijden in de volkswijk la Boca op de foto kunt. Er doen ook verschillende grappen de ronde, waarbij Messi in overheidsdienst bij het nationale elftal aanzienlijk minder presteert dan bij FC Barcelona.

De passie voor voetbal is zo’n essentieel deel van de Argentijnse cultuur dat wedstrijden zelfs in tijden van crisis, zoals de finale van het WK Voetbal tijdens de dictatuur in ’78 doorgang vonden. Tekenend aan de huidige ongekende crisis is dan ook dat zelfs de voetbalwedstrijden gestagneerd zijn, vanwege een flink aantal besmette voetballers. Nu de lente in volle gang is en de temperaturen weer oplopen, zijn potjes van 5-tegen-5 weer toegestaan, waardoor wedstrijdjes in de tuin, op één van de vele voetbalveldjes op de braakliggende stukken grond van de stad of in de berm van de snelweg weer verschijnen, met als traditionele afsluiter een vriendschappelijke asado met heel veel vlees. Dan worden alle strijdbijlen weer begraven.


34 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven